Reflectie

Terugkijkend op het project heb ik enorm veel geleerd en ben ik trots op het uiteindelijke resultaat. Het project zelf is in de loop van tijd erg veranderd en ik had nooit gedacht dat ik bij zo'n product uit zou komen.

Maar om te leren moeten er natuurlijk ook dingen minder goed verlopen. Zo wist ik voorafgaand aan het project al van mezelf dat ik vaak de neiging heb om te veel verschillende dingen te willen doen of te maken, waardoor sommige onderdelen slordig worden afgewerkt. Bij het maken van het eerste prototype ging dit goed. Ik heb vooraf gekeken welke functionaliteiten haalbaar waren om in het prototype te verwerken in de tijd die er was. Vervolgens heb ik mij geconcentreerd op het maken hiervan.

Maar bij prototype 2 viel ik weer een beetje terug in mijn oude patroon en werd het todo lijstje erg lang en rommelig. Er moest een personage ontworpen en geanimeerd worden, dan moest er nog een beloningsmechanisme verwerkt worden in de game en moesten er ook nog mini-games bedacht en uitgewerkt worden. Er kwam steeds meer bij en alle taken liepen door elkaar heen. Ik heb dan ook het gevoel dat de mini-games beter uitgewerkt hadden kunnen worden als ik mij steeds had gefocust op één taak. In de toekomst zal ik betere prioriteiten moeten stellen in taken en mij daar ook strikt aan houden.

Voorafgaand aan het project had ik nog nooit iets met AR of Unity gedaan. Toen het zover was om een concept te kiezen, was het voor mij de vraag of ik dan wel een werkend prototype op zou kunnen leveren. Het zou een enorme uitdaging worden om dit voor elkaar te krijgen. Ik zou Unity en Vuforia moeten leren in een zeer korte tijd. Ik heb toen toch besloten de uitdaging aan te gaan en heel veel tijd hierin gestopt. Ik heb enorm veel geleerd over hoe AR toe te passen in een game en ook op technisch vlak stappen gemaakt.

In de loop van het project ben ik denk ik ook wat beter geworden in het beargumenteren van mijn keuzes met onderzoek. Ik kan soms een beetje te veel opgaan in het maken van dingen, waardoor ik nog wel eens vergeet rationele keuzes te maken. Dit gebeurde nog te veel bij het maken van het eerste prototype. Ik focuste mij soms te veel op techniek omdat ik daar wat minder bekend mee was en liet mij daardoor soms door de techniek leiden. Bij het tweede prototype pakte ik dit weer beter op door wel elke keer na te gaan wat de goede keuze zou zijn, ondanks dat er veel taken door elkaar heen liepen. In de toekomst zal ik bij elke keuze die ik doe even een stapje terug nemen en bijvoorbeeld kijken naar de doelgroep of het onderzoek, zodat ik elke keer een goed beeld heb van waarom ik een keuze maak en hoe deze past in het gehele ontwerp.

Vooraf was ik een klein beetje sceptisch over of ik het wel leuk zou vinden om een product te maken voor kinderen en hoe nuttig gebruikerstesten zouden zijn. Achteraf gezien vond ik het hartstikke leerzaam en leuk om voor kinderen te ontwerpen. Tijdens de opleiding ontwerp je toch vaak voor mensen van ongeveer dezelfde leeftijd, waarmee je je makkelijk kan identificeren. Dit was nu niet het geval en ik heb veel onderzoek en observatie moeten doen om kinderen echt te begrijpen. Ik denk ook dat ik op dit moment behoorlijk veel kennis heb vergaard over deze doelgroep en dit in de toekomst zeker kan inzetten bij andere projecten.

Dit project heeft mij overall sterker gemaakt als ontwerper en ik weet waar ik verder aan kan werken om weer een beetje beter te worden.